Τρύγος στην Κορινθία: Η Σιωπηλή Μάχη της Κορινθιακής Γης

Ο τρύγος στην Κορινθία είναι κάτι περισσότερο από μια αγροτική διαδικασία∙ είναι η κορύφωση ενός ολόκληρου χρόνου μόχθου, υπομονής και ελπίδας. Η Κορινθιακή γη ζει στον ρυθμό των αμπελιών της, και κάθε Αύγουστο , όταν τα τσαμπιά βαραίνουν, ο κάμπος μοιάζει να κρατά την αναπνοή του.

Η προσμονή του τρύγου θυμίζει την αναμονή της γέννας. Ο ήλιος έχει χαράξει την ιστορία του στο δέρμα των αμπελουργών, κάθε καυτή πέτρα και κάθε κληματόβεργα κουβαλά το βάρος και την περηφάνια του μόχθου. Ο τρύγος εδώ δεν είναι φολκλόρ∙ είναι μάχη με τη φύση, μια αληθινή δοκιμασία αντοχής.

Ο Κορίνθιος αγρότης, με τα λίγα μέσα που διαθέτει, παλεύει να φέρει εις πέρας τη σοδειά του. Η έλλειψη νερού στην Κορινθία  κάνει το έργο του ακόμα πιο δύσκολο, όμως η ανάγκη να θρέψει την οικογένειά του και η αγάπη για τον τόπο τον κρατούν όρθιο. Από την αυγή ως το ηλιοβασίλεμα, σκυμμένος πάνω στα αμπέλια, περιμένει τη στιγμή που ο κόπος του θα γίνει κρασί ή επιτραπέζιο σταφύλι.

Στο Κρυονέρι (Μάτσανι) , τα αμπέλια του Γιώργου αντέχουν στις πιο δροσερές νύχτες του βουνού. Στη Νεμέα, η Μαρία καλλιεργεί το διάσημο Αγιωργίτικο, την ποικιλία που έχει κάνει γνωστή την περιοχή στα κρασιά παγκοσμίως. Στη Βόχα , ο Παναγιώτης φροντίζει με μεράκι τις απέραντες εκτάσεις με Σουλτανίνα και επιτραπέζια σταφύλια, που κάθε χρόνο γεμίζουν καφάσια για την εγχώρια και διεθνή αγορά. Η γη της Κορινθίας προετοιμάζει τη δική της  Σουλτανίνα για το ταξίδι της στο εξωτερικό, εκπροσωπώντας την ποιότητα των ελληνικών σταφυλιών.

Αυτός είναι ο τρύγος της Κορινθίας: Σιωπηλός. Περήφανος. Αληθινός.

Ένα κομμάτι της ψυχής του τόπου, που κάθε χρόνο θυμίζει πως η γη αυτή δεν παραδίδεται εύκολα, όσο κι αν διψά.